هشدار به خانواده ها درباره مشکلات عاطفی کودکان دوران کرونا

این آسیب شناس و متخصص علوم رفتاری در گفت وگویی، درباره تاثیرات همه گیری کرونا بر بروز رفتارهای پرخاشگرانه، جامعه گریزانه و افزایش بزهکاری در آینده و رفتارهای پرخطر در کودکان دوران کرونا ، اظهار کرد: مهمترین نکته در مورد در خانه ماندن و دوری کودکان از روابط عاطفی و اجتماعی آینده آنهاست. از آنجایی که این کودکان از بعد عاطفی فاصله می گیرند و کمتر درگیر رفت و آمدهای خانوادگی و دوستانه هستند، خلاء عاطفی را تجربه می کنند و نسبت به همسالان خود راحتتر و سریعتر در معرض آسیب هایی مانند بزهکاری و کاهش روابط عاطفی قرار می گیرند. اگر این کودکان در سلسله مراتب درمانی و رفتاری قرار نگیرند، در آینده با چالش های فکری مواجه می شوند و مهارت همسان سازی خود را با کودکان دیگر از دست می دهند و به افرادی گوشه گیر و منزوی تبدیل می شوند که این حالات رفتاری و روانی آنها را به سمت رفتارهای پرخطر سوق می دهد.

ابهری درباره طبقه بندی گروه هایی از کودکان که در دوران کرونا دچار آسیب های رفتاری شده اند، گفت: شیوع بیماری کرونا علاوه بر کشتارهایی که بین اقشار و افراد مختلف ایجاد می کند، عوارض روحی و آسیب هایی را برای جامعه به همراه داشته است. علاوه بر سالمندان و جوانان، کودکان نیز از این آسیب ها در امان نماندند. کودکان به عنوان سرمایه های اصلی کشور در دوران کرونا به دو گروه تقسیم می شوند. دسته اول کودکانی که در مدارس مشغول به تحصیل بودند و به دلیل شیوع بیماری همه گیر به آموزش مجازی روی آوردند و از راه دور مطالعه کردند و دسته دوم کودکانی که مدرسه نمی روند و در خانه هستند و کارشان بازی و سرگرمی در خانه است و احیاناً ممکن است به مهد کودکی می‌رفته‌اند. در مورد کودکان گروه اول، جامعه گریزی، نظم گریزی و قطع روابط عاطفی آنها با دوستان و معلمان آسیب جدی به آنها وارد کرده و باعث شده تا این کودکان تا مدت ها از عوارض این آسیب های عاطفی رنج ببرند و اینکه در صورت بازگشایی مدارس و بازگشت آنها به مدرسه، معلمان و مربیان باید از طریق برنامه های ویژه آنها را وارد کانال های قبلی کنند.

این آسیب شناس و متخصص علوم رفتاری درباره کودکانی که به مدرسه نمی روند و در خانه با والدین خود هستند نیز بیان کرد: این کودکان نیز به دو دسته تقسیم می شوند. گروه اول دارای والدین شاغل و گروه دوم توسط زن خانه دار نگهداری می شوند. کسانی که شاغل هستند در مراقبت از فرزندان خود مشکلات زیادی دارند. آنها یا مجبور به مرخصی از کار می شوند و دورکاری را می پذیرند یا کودک را در خانه تنها می گذارند که خود دچار اضطراب و پشیمانی می شوند.

ابهری گفت: آن دسته از کودکان دوران کرونا که مادرانشان در خانه هستند و به خانه داری می پردازند وضعیت بهتر و راحت تری دارند اما به دلیل دوری از اقوام و قطع رابطه عاطفی با اقوام نزدیک مانند پدربزرگ و مادربزرگ، عمه، عمو، خاله، دایی و حتی اقوام دور دچار مشکلات عاطفی و پوچی هستند. با توجه به این موضوع در آینده ای نه چندان دور این کودکان جزو کودکانی خواهند بود که نسبت به اقوام و خانواده خود دچار سردی عاطفی شده اند و به سختی می توان آنها را در کانال های رفتاری قبلی بازگرداند. رسانه ها و اولیا می توانند برنامه های ویژه ای را برای این گروه تدارک ببینند. به عنوان مثال، والدین می توانند با خواندن داستان و انجام بازی های سرگرم کننده از تنهایی فرزندان خود جلوگیری کنند.

انتهای پیام/

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.