فاجعه کرونا در بیمارستان ها بدتر از فیلم ترسناک است

رقیه عمادی با اشاره به تجربیات خود در دوران شیوع کرونا،و فاجعه کرونا در بیمارستان ها گفت: برخی از همکاران ما معتقدند که ما هنوز در استرس هستیم و نمی دانیم دقیقاً چه اتفاقی برای ما می افتد؛ پس از دوره کرونا، ممکن است دیگر نتوانیم وضعیت روحی قبلی خود را پیدا کنیم و به مشاوره روانپزشکی نیاز داریم.

وی افزود: دیدن مادر باردار مبتلا به کرونا که زجر تنفسی می کشد و در عین حال حرکت نوزاد در شکمش به دلیل کمبود اکسیژن بالا و پایین می شود و نمی توانید کاری برای او انجام دهید وصف نشدنی است.

این پرستار می گوید: در مورد دیگری، اخیراً یک مادر باردار مبتلا به کرونا در همین بیمارستان زایمان کرد و نوزادش به دلیل کمبود اکسیژن سیاه و کبود به دنیا آمد.

عمادی با اشاره به فاجعه کرونا در بیمارستان ها ادامه داد: ما مادری ۲۲ ساله مبتلا به کرونا داشتیم که پس از تولد فرزندش به بخش ویژه منتقل شد و مادر به دلیل شدت بیماری جان خود را از دست داد و حتی یک بار هم نتوانست فرزندش را در آغوش بگیرد. این کودک هیچ احساسی نسبت به مادرش نداشت و یتیم شد.

پرستار با تأکید بر اینکه هیچ یک از لحظاتی که می گذرانیم وصف شدنی نیست، گفت: لحظه ای که بیمار دستان ما را می گیرد و با وحشت به چشمان ما نگاه می کند تا برای او کاری انجام دهیم تا راحت تر نفس بکشد، بسیار دردناک است.

وی افزود: گناه همه اینها ممکن است بر دوش کسانی باشد که پروتکل های بهداشتی را رعایت نمی کنند و برای تبریک به دیدن آنها می رویم.

این پرستار بخش آی سی یو کرونا در مورد فاجعه کرونا در بیمارستان ها خاطرنشان کرد: یکی از آرزوهای ما بعد از اینکه از بخش آی سی یو کرونا خارج می‌شویم این است که راهرو خالی باشد و همراه بیماری نباشد که از ما سؤال کند حال مریضش چطور است؛ چون باید به همه بگوییم ان‌شاء‌الله بهتر می‌شود درصورتی‌که خودمان بهتر می‌دانیم که چه اتفاقی دارد در این بخش می‌افتد.

عمادی با تاکید بر اینکه این بیماری فقط برای همسایه نیست، گفت: متاسفانه ما مسئولیت اجتماعی خود را فراموش کرده ایم و با جان یکدیگر بازی می کنیم.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.